Sagittal split ramus osteotomisinde farklı kortikal kemik kalınlıklarında farklı çap ve boydaki vidaların fiksasyon etkisinin sonlu eleman analizi ile incelenmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Medipol Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, AĞIZ, DİŞ VE ÇENE CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUHAMMED HUMAM TELLOOĞLU
Danışman: UÇKAN İbrahim Sina
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çalışmamızın amacı sagittal split osteotomisinde kullanılan farklı uzunluk ve çaplardaki vidaların stabilitelerini kortikal kemik kalınlığı ile ilişkilendirerek karşılaştırmaktır. Sonlu elemanlar analizinin kullanıldığı bu çalışmada, farklı kortikal kemik kalınlığına sahip üç mandibulada sagittal split ramus osteotomisi sonrası kullanılan farklı boyutlarda vidaların stabilitesi araştırıldı. Bir hastanın kafatasısının ameliyat öncesi bilgisayarlı tomografi taraması kullanılarak, tamamen dişli yarım mandibula bilgisayar modeli oluşturuldu. Üç farklı kortikal kemik kalınlığına sahip üç mandibula kopyalandı. Kortikal kemik kalınlıkları 1, 2, 3 mm olarak simüle edildi. Tüm sanal mandibula modelleri için bilgisayarda sagital split ramus osteotomi yapıldı ve 5 mm mandibular ilerletme uygulandı. Mandibulanın biyomekanik hattına (Champy çizgilerine) yerleştirilmiş bir adet 4 delikli titanyum plak ile farklı uzunluklarda (3mm, 5mm, 7mm) ve farklı çaplarda (1.5mm, 2mm, 2.3mm) vidalar kullanılarak fiksasyon sağlandı. Toplam 27 model oluşturuldu ve molar dişlere 250 N'ye kadar okluzal kuvvet uygulandığında kemikteki stres dağılımları (MPa) ve mandibular deplasman (mm) miktarları incelendi. Sonuç olarak, vida boyutları (uzunluk ve çap) ile kemik üzerindeki stresin azalması ve mandibuladaki toplam deformasyon arasında anlamlı bir ilişki gözlemlenmedi. Toplam mandibular deformasyon, mandibulanın kortikal kemik kalınlığı ile büyük ölçüde ilişkili bulundu. Fiksasyonun başarısızlığının fiksasyon sisteminden ziyade kemik kalitesi ile ilişki olduğu görüldü. Klinisyenler, SSRO'i uygularken (özellikle normal ve high-angle hastalarda) ince kortikal kemik olasılığının ve fiksasyon başarısızlığı riskinin yükseldiğinin farkında olmalıdır. Küçük vidalar tarafından sağlanan stabilite, anatomik komplikasyonları önlemek için klinisyenleri vida uzunluğunu ve çapını azaltmaya teşvik edebilir. Anahtar Kelimeler: Sagittal Split, Fiksasyon, Stabilite, Vida Boyutları, Kortikal Kemik Kalınlığı, SEA