Kronik boyun ağrısı olan olgularda eklem pozisyon hissinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Medipol Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, FİZYOTERAPİ VE REHABİLİTASYON ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÇAĞLA ÖZGÖREN
Danışman: KAYA CİDDİ Pınar
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çalışmanın amacı; kronik boyun ağrısı olan bireylerde eklem pozisyon hissi, kas kuvveti, eklem hareket açıklığı, ağrı seviyesi, kinezyofobi, boyun ağrısı ile ilişkili fonksiyonel durum ve yaşam kalitesinin araştırılmasıdır. Araştırmaya 43-75 yaş aralığındaki 50 kronik boyun ağrısı bulunan birey, 25-68 yaş aralığındaki 50 sağlıklı birey dahil edildi. Eklem pozisyon hissi Lazer İmleç Yardımlı Açı Tekrarlama Testi (Lİ-YATT) ile, kas kuvveti manuel kas testi ile, eklem hareket açıklığı gonyometre ile, ağrı seviyesi Visual Analog Skalası (VAS) ve Likert Ağrı Skalası ile, kinezyofobi Tampa Kinezyofobi Ölçeği (TKÖ) ile, boyun ağrısı ile ilişkili fonksiyonel durum Northwick Park Boyun Ağrısı Anketi (NPBAA) ile, yaşam kalitesi ise Kısa Form-36 (SF-36) değerlendirildi. Sol lateral fleksiyon hariç tüm yönlerde eklem pozisyon hissi değerlendirmelerinde, Trapezius, Sternokleidomastoid (SKM) ve Levator Skapula kas kuvveti ölçümlerinde ve tüm yönlerindeki eklem hareket açıklığı ölçümlerinde, VAS, Likert Ağrı Skalası, TKÖ, NPBAA ve SF-36 sonuçlarında sağlıklı grup lehine anlamlı bir fark bulundu (p<0.05). Lİ-YATT ile EHA arasında ve kas kuvveti ile Lİ-YATT arasında ve trapezius kası ile fleksiyon, ekstansiyon, sağ rotasyon ve sol rotasyon yönlerinde anlamlı negatif korelasyon bulundu (p<0.05). Ağrı şiddeti ve ağrı süresi ile Lİ-YATT arasında ve Lİ-YATT ile TKÖ ve NPBAA arasında anlamlı pozitif korelasyon bulundu (p<0.05). SF-36 ile Lİ-YATT arasında anlamlı zıt korelasyon bulundu (p<0.001). Sonuç olarak, kronik boyun ağrısı bulunan bireylerde eklem pozisyon hissi, kas kuvveti, eklem hareket açıklığı, boyun ağrısı ile ilişkili fonksiyonellik seviyesi ve yaşam kalitesi azalmış, ağrı ve kinezyofobi seviyesi artmıştır. Kronik boyun ağrısı bulunan kişilerin rehabilitasyon programına propriyoseptif egzersizlerin eklenmesinin tedavinin etkinliği ve verimliliğini arttıracağı kanaatinde bulunuldu.