Çocuklarla çalışan hekimlerin ve eğitimcilerin dil ve konuşma bozuklukları hakkındaki görüşlerinin incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Medipol Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, DİL VE KONUŞMA TERAPİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BURAK ALDİŞ
Danışman: GÜNHAN ŞENOL Nazmiye Evra
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Dil ve konuşma bozukluğuna sahip çocuklar aileleri tarafından fark edilemediği durumlarda çocukla etkileşime giren, çocuğu gözlemleyen uzmanlara büyük rol düşmektedir. Bu araştırmada, çocuklarla çalışan hekimlerin ve eğitimcilerin DKT mesleği hakkındaki görüşlerini, DKB hakkında bilgi sahibi olma durumlarını, bu bozukluklara sahip vakaları hangi uzmanlara yönlendirdiklerini belirlemek ve erken müdahale süreci hakkındaki farkındalıklarını öğrenmektir. Araştırma, betimsel yaklaşım deseni kullanılarak tasarlanmıştır. Bu doğrultuda nicel ve nitel veriler toplanmıştır. Nicel veriler anket yoluyla, nitel veriler ise yarı yapılandırılmış görüşme formuyla toplanmıştır. Araştırmanın nicel kısmına 123 hekim, 146 eğitimci olmak üzere toplam 269; nitel kısmına ise 2 hekim 4 eğitimci olmak üzere toplam 6 uzman katılmıştır. Araştırma kapsamında, araştırmacı tarafından hazırlanan anket aracılığıyla toplanan nicel verilerin analizinde frekans tablolarından ve Ki-kare testinden faydalanılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanan nitel verilerin analizinde tümevarımsal betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırmaya katılan hekim ve eğitimcilerin dil ve konuşma bozukluğu konularındaki görüşlerinin dağılımlarının belirlenmesinde frekans analizinden yararlanılmıştır. Nicel analizler SPSS 25.0 programında yapılmış, sonuçların yorumlanmasında p<0.5 anlamlılık düzeyi temel alınmıştır. Nitel verilerin tümevarımsal betimsel analizi için 4 ana tema kullanılmasına karar verilmiştir. Araştırmanın sonucunda çalışmaya katılan hekimlerin %49,6'sının, eğitimcilerin ise %58,2'sinin herhangi bir uzmana yönlendirme yapmadıkları, eğitimcilerin DKB'lere 3 yaş ve öncesinde müdahaleye hekimlere göre daha fazla eğilim gösterdikleri; katılımcıların DKB'lerin farkında olabilmeleri için eğitimleri sırasında DKB hakkında ders almalarının önemli olduğu, hizmet içi eğitimin gerekli ve önemli olduğu ve DKT'nin okullarda mutlaka yer alması gerektiği yönünde görüş bildirdiği görülmüştür.