Özel ve üniversite hastane çalışanlarının bilgi teknolojileri ve yeniliklerini benimsemelerine yönelik davranışsal niyetlerinin karşılaştırmalı analizi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Medipol Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, SAĞLIK YÖNETİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: YİĞİT KEREM YILDIZ
Danışman: DİNÇER Hasan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Sağlık sektöründe belirlenen amaçların gerçekleştirilmesi için bilgi teknolojileri ve yeniliklerinin sağlık profesyonelleri tarafından başarılı bir şekilde benimsenebilmesi gerekir. Bundan dolayı sağlık profesyonellerinin bilgi teknolojileri ve yeniliklerini benimseme niyetinin incelenmesi gerekmektedir. Bu inceleme, sağlık profesyonellerinin çalışmakta oldukları kuruluş türüne göre karşılaştırmalı bir şekilde yapılmalıdır. Böylece sağlık profesyonellerinin çalışmış oldukları hastane türüne göre benimseme niyetlerine ilişkin faktörlerdeki benzerlikler ve farklılıklar ortaya konacaktır. Bu çalışmanın amacı, özel ve üniversite hastanelerinde çalışan sağlık profesyonellerinin bilgi teknolojileri ve yeniliklerini benimsemeye yönelik davranışsal niyetlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Bu amacın gerçekleştirilmesi için UTAUT-2 Teorisi kullanılmıştır. Amos Programı kullanılarak gerekli istatistiksel analizler yapılmıştır. Yapılan incelemeler neticesinde, performans beklentisi (β=0,33, p<0,10), kolaylaştırıcı koşullar (β=0,67, p<0,10), alışkanlık (β=0,95, p<0,001) değişkenleriyle özel hastane çalışanlarının davranışsal niyeti arasında anlamlı ve olumlu bir ilişkinin olduğu bulunmuştur. Fakat çaba beklentisi (β=-0,84, p<0,05) ile davranışsal niyet arasında anlamlı bir ilişkinin olmasına rağmen bu ilişkinin negatif yönlü olduğu bulunmuştur. Sosyal etki (β=0,25, p<0,10), alışkanlık (β=0,85, p<0,001) değişkenleri ile üniversite hastanesi çalışanlarının davranışsal niyeti arasında anlamlı ve olumlu bir ilişkinin olduğu bulunmuştur. Fakat hedonik motivasyon (β=-0,25, p<0,05) ile davranışsal niyet arasında anlamlı bir ilişkinin olmasına rağmen bu ilişkinin negatif yönlü olduğu bulunmuştur.