Huzurevi ve yaşlı bakım rehabilitasyon merkezleri sağlık çalışanlarının iş yükü ve tükenmişlikleri arasındaki ilişki
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Medipol Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, SAĞLIK YÖNETİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FATMA AZİZOĞLU
Danışman: HAYRAN Osman Erol
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmanın amacı, İstanbul ilinde Huzurevi ve Yaşlı Bakım Rehabilitasyon Merkezlerinde görevli sağlık çalışanlarının iş yükü ve tükenmişlikleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Amaç doğrultusunda Kişisel Bilgi Formu, Bireysel İş Yükü Algı Ölçeği, Maslach Tükenmişlik Ölçeğinden oluşan anket formu; Huzurevi ve Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezlerinde görev yapan toplam 777 sağlık çalışanına uygulanmıştır. Araştırma sonucunda Huzurevi ve Yaşlı Bakım Rehabilitasyon Merkezleri sağlık çalışanlarının çalışma ortamı bireysel iş yükü algılarının yüksek düzeyde olumlu olduğu, orta düzeyde duygusal tükenme yaşadıkları, düşük düzeyde duyarsızlaşma ve ortanın üzerinde kişisel başarı düzeyinde azalma yaşadıklarını sonucuna ulaşılmıştır. Bireysel iş yükü algısı boyutlarının duygusal tükenmeyi %20,3 düzeyinde, duyarsızlaşmayı %13,4 düzeyinde, kişisel başarıyı %18,1 düzeyinde ve toplam tükenmişliği %23,8 düzeyinde açıkladığı belirlenmiştir. Araştırma grubunun toplam tükenmişlik düzeylerini yönetici desteği, meslektaş desteği ve birim desteğinin azalttığı, çalışma ortamı iş yükünün ve mevcut işi sürdürme niyetinin ise toplam tükenmişliği olumsuz etkileyerek artırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma da ayrıca yönetici desteği, birim desteği, çalışma ortamı iş yükü, mevcut işi sürdürme niyeti, yaş, diğer kurumda çalışıyor olmak ve ücreti yetersiz bulmanın toplam tükenmişliği %29 düzeyinde açıkladığı saptanmıştır. Bu değişkenlerden yönetici desteği, meslektaş desteği, birim desteği ve diğer kurumda çalışma durumunun toplam tükenmişliği azalttığı, çalışma ortamı iş yükü, mevcut işi sürdürme niyeti, 25-39 yaş arasındaki yaş gruplarında olma, ücreti yetersiz bulma durumunun ise toplam tükenmişlik düzeyini artırdığı sonucuna ulaşılmıştır.