Diz osteoartritinde kan akışını kısıtlayıcı egzersizin konservatif egzersizler ile karşılaştırılması

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Medipol Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, FİZYOTERAPİ VE REHABİLİTASYON ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: GİZEM ERGEZEN

Danışman: ALGUN Zeliha Candan

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Çalışmamızın amacı, diz osteoartrit (OA) hastalarında kan akışını kısıtlayıcı egzersiz (BFRT) eğitiminin, konvansiyonel eğitime kıyasla oluşturduğu kuadriseps hipertrofisi, ağrı şiddeti, fonksiyonel seviye ve yaşam kalitesine etkisini araştırmaktı. Otuz sekiz katılımcının tamamladığı çalışmamızda, bireyler konvansiyonel egzersiz grubu (KEG) ve BFRT grubuna randomize edildi. KEG egzersizleri 1RM'nin %70-80'i dirençle, BFRT ise 1RM'nin %20-30'una denk gelen dirençle tamamladı. BFRT grubundaki katılımcılar uyluk proksimaline yerleştirilen pnömatik manşon ile arteryel oklüzyon basıncının %80'inde kan akışı kısıtlanarak egzersiz gerçekleştirdi. Tüm katılımcılara 8 hafta, 24 seanslık aynı programdan oluşan supervize egzersiz eğitimi verildi. Çalışma başlangıcı ve sonunda katılımcılar kuadriseps enine kesit alanı (CSA) ve kuadriseps hacmi (KV), ağrı şiddeti, fonksiyonellik, inflamatuar progresyon ve yaşam kalitesi açısından değerlendirildi. Ayrıca uyluk çevresi antropometrik ölçümleri, diz eklem hareket açıklığı (EHA), kreatin kinaz (CK) ölçümleri yapıldı. CSA, KV, ağrı şiddetleri, EHA, fonksiyonellik ve yaşam kalitesi değerleri tedavi sonunda başlangıca göre grup içi anlamlı farklılık gösterdi (p<0,05). CSA, KV, fleksiyon EHA, fonksiyonellik ölçümlerinden süreli otur kalk testi, yaşam kalitesi anketinin genel sağlık parametresi etki büyüklüklerine göre BFRT lehine, CK ise KEG lehine anlamlıydı (p<0,05). Çalışmamız ile BFRT uygulamasının konvansiyonel rehabilitasyonda kullanılan yüksek şiddetli direnç egzersizlerine benzer düzeyde etki yarattığı, daha fazla kuadriseps hipertrofisi, EHA, fonksiyonellik, genel sağlıkta iyileşme ve ağrıda azalma sağladığı, diz OA rehabilitasyonunda güvenli bir yöntem olarak kullanılabileceği sonucuna varıldı.