Böbrek Nakli Sonrası Çocuk Hastalarda Glukoz Metabolizması ve Değişiklikleri

Creative Commons License

Manyas H., Alparslan C., MUTLUBAŞ F., Alaygut D., Kasap-Demir B., Yavascan O.

Forbes tıp dergisi (Online), cilt.6, sa.2, ss.156-164, 2025 (TRDizin)

Özet

Amaç: Nakil sonrası dönemde, çoğunlukla immünosüpresif ajanlar ve hızlı kilo alımı nedeniyle glukoz metabolizması bozuklukları gelişebilir. Bu bozukluklar, insülin direnci, bozulmuş glukoz toleransı ve nakil sonrası ortaya çıkan diabetes mellitus olarak karşımıza çıkar. Değişen glukoz metabolizması kardiyovasküler komplikasyonlara, greft sorunlarının kötüleşmesine ve farklı morbiditelere neden olabilir. Bu durumların erken tespiti ve uygun tedavi planı, risk ve komplikasyon oranlarını azaltmak için son derece önemlidir. Bu çalışmada, çocuklarda nakil öncesi ve sonrası dönem arasındaki glukoz metabolizması değişikliklerini değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: Bu çalışma, kliniğimizde böbrek nakli olan 36 çocuk hastanın klinik ve laboratuvar bulgularının retrospektif değerlendirilmesiyle yapıldı. Nakilden önceki son laboratuvar değerlendirmesi ve ayrıca nakil sonrası dönemdeki klinik ve laboratuvar parametrelerinin yıllık değerlendirmesi protokolümüze göre oluşturulan değerlendirme kayıtlarından alındı. Bulgular: Beş yıllık izlem sonucunda, 9 (%25) hastada insülin-glukoz metabolizma bozukluğu (2 hasta nakil sonrası diabetes mellitus, 3 hasta insülin direnci, 4 hasta glukoz tolerans bozukluğu) tanısı aldı. Nakil sonrası diabetes mellitus, insülin direnci ve bozulmuş glukoz toleransı gelişen hastalarda; yaşın, geçmişinde periton diyalizi tedavisi uygulamış olmanın, perioperatif hiperglisemi nedeniyle insülin ihtiyacı duymuş olmanın, yüksek kreatinin düzeylerine sahip olmanın, yüksek vücut kitle indeksine sahip olmanın ve nakil sonrası puberteye girmenin insülin-glukoz metabolizması bozukluğu gelişme riski ile pozitif korelasyon gösterdiği saptandı (p<0,05). Sonuç: Sonuç olarak, pediatrik böbrek nakli hastalarında glukoz metabolizmasında değişiklik (nakil sonrası diabetes mellitus, insülin direnci, glukoz intoleransı) önemli bir morbidite nedenidir. Glukoz metabolizması bozukluğu için risk değerlendirmesinin nakilden önce başlatılması ve nakilden sonra yıllık olarak devam ettirilmesi gerekmektedir.
Objective: In post-transplant period, glucose metabolism is altered mostly due to immunsupressive agents and fast weight gain. Insulin resistance, impaired glucose tolerance test results and new onset diabetes after transplantation are detected pathologies. Moreover, this altered glucose metabolism could be a cause of cardiovascular complications, deterioration of graft problems and morbidities. Early detection and appropriate treatment plan have importance to reduce risk and complication rate. In this study, we aimed to assess glucose metabolism changes in children between pre-and post-transplantation period. Methods: We conducted a retrospective study with the clinical and laboratory findings of 36 pediatric kidney transplant patients in our clinic. Last laboratory assesment before transplantation and also, clinical and laboratory parameters in post-transplant period were taken from evaluation records according to our annually assessment protocol. Results: In 9 (25%) patients have altered glucose metabolism (new onset diabetes mellitus after transplantation in 2 patients, insulin resistance in 3 patients, glucose intolerance in 4 patients). There was a positive corelation between age, being on chronic periton dialysis programme, the need for insulin treatment in perioperative and first 24 hours in post-transplant period, low glomerular filtration rate, high body mass index, begining of puberty and new onset diabetes mellitus after transplantation, insulin resistance and glucose intolerance (p<0.05). Conclusion: In conclusion, altered glucose metabolism in pediatric kidney transplant patients is an important co-morbidity. We believe that risk assessment for glucose metabolism disorders should be start before transplantation and continued annually after transplantation.