Türkiye’de Kamu Denetçiliği Kurumu’nun hak temelli yönetişimdeki rolü: Bir politika analizi
Ombudsman Akademik, cilt.12, sa.24, ss.205-227, 2026 (Hakemli Dergi)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 12 Sayı: 24
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.32002/ombudsmanakademik.1919479
- Dergi Adı: Ombudsman Akademik
- Sayfa Sayıları: ss.205-227
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- İstanbul Medipol Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu çalışma, Türkiye’de Kamu Denetçiliği Kurumu’nun (KDK) hak temelli yönetişim içerisindeki rolünü; hak bilinci, dijital erişilebilirlik, başvuru davranışı ve hesap verebilirlik boyutları çerçevesinde incelemektedir. Çalışma, Kamu Denetçiliği Kurumu faaliyet raporları ile uluslararası politika belgelerinin incelenmesine dayanan nitel bir araştırma olup, doküman analizi ve karşılaştırmalı politika analizi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmada Türkiye’deki ombudsmanlık sistemi; Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri örnekleriyle karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş, dijitalleşme, erişilebilirlik ve hak arama kültürü arasındaki ilişki analiz edilmiştir. Bulgular, Türkiye’de KDK’nın kurumsal kapasite ve çözüm üretme düzeyinin yüksek olmasına rağmen, başvuru oranlarının nüfusa kıyasla düşük kaldığını göstermektedir. Bu durum; düşük hak bilinci, sınırlı kurumsal farkındalık, erişim sorunları ve dijital eşitsizliklerle ilişkilendirilmektedir. Karşılaştırmalı bulgular, Avrupa Birliği ülkelerinde yüksek başvuru oranlarının yerleşik hak kültürü, güçlü kurumsal görünürlük ve gelişmiş dijital başvuru sistemleriyle bağlantılı olduğunu; Amerika Birleşik Devletleri’nde ise yerel düzeyde erişilebilir ombudsmanlık yapılarının başvuru davranışını desteklediğini ortaya koymaktadır. Çalışma ayrıca, ombudsmanlık etkinliğini hak bilinci, dijital erişim, başvuru davranışı ve hesap verebilirlik arasındaki geri beslemeli ilişki üzerinden açıklayan kavramsal bir model önermektedir. Bu çerçevede Türkiye’de hak temelli yönetişimin güçlendirilmesi için yalnızca kurumsal kapasitenin değil, aynı zamanda toplumsal farkındalık, hukuki okuryazarlık ve dijital katılım politikalarının da geliştirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır