Normal İşitenlerde Tekrarlayan Otoakustik Emisyon Cevaplarının Tutarlılığının İncelenmesi

Creative Commons License

Kurtuluş N., Kırlaroğlu S. N., Saldırım H. B., Yılmaz O.

3. OTO ODYOLOJİ KONGRESİ, İstanbul, Türkiye, 4 - 05 Haziran 2022, ss.27-29, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.27-29
  • Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
  • İstanbul Medipol Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Giriş-Amaç: Otoakustik emisyonlar (OAEs), kokleada bulunan korti organındaki dış tüylü hücrelerin motilitesi sonucu oluşan küçük şiddetteki ses dalgalarıdır. Otoakustik emisyonlar çeşitli şekillerde ölçülebilir. Bunlardan biri de uyarılmış otoakustik emisyon çeşitlerinden olan Distortion Product Otoacustic Emission (DPOAE)'dir. DPOAE kulağa verilen iki saf ses uyaranının eş zamanlı ölçümüyle ortaya çıkar. DPOAE'lar, tipik olarak 1000 Hz ile 8000 Hz frekans aralığında kaydedilir. Test frekans taraması tekrarlanarak, arka plan gürültüsü yeterince azaltılana ve DPOAE'lar ortaya çıkıncaya kadar kaydedilir. Yanıtlar sinyal/gürültü oranı (SNR) dikkate alınarak yorumlanır. Sinyal/gürültü oranı 6 dB SPL ve üstünde olan cevaplar geçti kabul edilir. DPOAE testi işitme kaybı, iletim patolojisi, prob yerleşimi, yanlış prob seçimi, arka plan ortam gürültüsü ve hastanın internal gürültüsünden etkilenebilir. Bu faktörler göz önünde tutularak normal işitenlerin DPOAE test sonuçlarında da birtakım değişimler gözlenebilmektedir. Bu değişiklikler test-retest güvenirliliğini etkilemektedir. Buna bağlı olarak DPOAE testinin tutarlılığı hakkında soru işaretleri oluşmaktadır. Sonuç olarak çalışmada normal işiten bireylerin DPOAE cevapları tekrarlı ölçülerek SNR oranındaki değişimler incelemesiyle yanıtların tutarlılığının sorgulanması amaçlanmıştır.

Materyal-Metot: Çalışmada İstanbul Medipol Üniversitesi bünyesindeki üç farklı otoakustik emisyon cihazı ile normal işiten bireylerde DPOAE cevapları tekrarlı kaydedilerek incelendi. Testler 18-25 yaş arasında 49 normal işiten katılımcıya uygulandı. Ölçümlerde Otometrics Madsen Capella² ile 33 kulak, Otodynamics ILO v6 ile 24 kulak ve Interacoustics Eclipse ile 22 kulak test edildi. Otometrics Madsen Capella² cihazında 998 Hz, 1191 Hz, 1416 Hz, 1679 Hz, 2001 Hz, 2382 Hz, 2832 Hz, 3359 Hz, 4003 Hz, 4755 Hz, 5654 Hz, 6728 Hz ve 7998 Hz; Otodynamics ILO v6 cihazında 1000 Hz, 1400 Hz, 2000 Hz,2800 Hz, 4000 Hz, 6000 Hz ve 8000 Hz; Interacoustics Eclipse cihazında 1000 Hz, 1400 Hz, 2000 Hz, 3000 Hz, 4000 Hz, 6000 Hz ve 8000 Hz test edildi. Ölçümlerde cihazların default ayarları kullanıldı. Katılımcılara testten önce otoskopik bakı, saf ses odyometri, konuşma odyometrisi, akustik immitansmetri testleri uygulandı. Ardından her bir kulağa üç kez DPOAE ölçümü yapıldı. İlk iki ölçüm art arda prob hiç oynatılmadan alınmış olup üçüncü ölçüm prob çıkartılıp tekrar takılarak alındı. Her bir katılımcıdan elde edilen üç ölçümün yanıtları farklı frekanslardaki sinyal-gürültü oranı referans alınarak değerlendirildi. Bu değerlendirme sonucunda her bir cihaz için kendi içinde sonra da cihazlar arasında karşılaştırma yapıldı. İstatistiksel analizler, SPSS versiyon 25.0 yazılımı kullanılarak yapıldı. Veriler 30'un altında olduğu için non-parametrik testlerden Friedman kullanıldı. İstatistiksel olarak anlamlı çıkan ölçümlerin karşılaştırılması için Wilcoxon İşaretli Sıralar testi yapıldı.

Bulgular: Yapılan istatistiksel analiz sonucu Otodynamics ILO v6 cihazında sadece 1 kHz'de anlamlı farklılık elde edilmiş olup (p=0,042) ilk ölçüm ile son ölçümden alınan SNR değerleri arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık elde edildi (z=-2.647, p=,008). Interacoustics Eclipse cihazında 6 kHz'de yapılan ölçümlerde anlamlı farklılık elde edilmiş olup (p=,018) ilk ölçüm ile son ölçümden alınan SNR değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık elde edildi (z=-2.434, p=,015). Otometrics Madsen Capella² cihazıyla yapılan ölçümlerde ise 2001 Hz, 5654 Hz ve 6728 Hz ‘de anlamlı farklılık elde edildi (sırasıyla p=0,037, p=0,007, p=0,003). 2001 Hz'de yapılan emisyon ölçümünde, ikinci ölçüm ile son ölçümden alınan SNR değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık elde edildi (z=-2.886, p=,004). 5654 Hz'de yapılan emisyon ölçümünde, ilk ve son ölçümden alınan SNR değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık elde edildi (z=-2.347, p=,015).6728 Hz'de yapılan emisyon ölçümünde, ilk-son ölçüm ve ikinci ile son ölçümden alınan SNR değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık elde edildi (z=-2.850, p=,004) (z=2.796, p=,005). Anlamlı farklılık çıkan frekanslardaki tekrarlı ölçümlerde elde edilen SNR değerleri değişken bir patern izledi, sadece artma ya da sadece azalma gözlenmedi. Interacoustics Eclipse cihazında ölçüm yapılan 7 frekanstan 1'inde, Otodynamics ILO v6 cihazında ölçüm yapılan 7 frekanstan 1'inde ve Otometrics Madsen Capella² cihazında ölçüm yapılan 13 frekanstan 3'ünde anlamlı fark elde edildi. Frekans sayısı bakımından üç cihazda da birbirine yakın sonuçlar gözlendi.

Sonuç: Çalışmamızda DPOAE testi üç farklı cihazda her bir katılımcıda üç defa tekrarlandı ve yapılan istatistiksel analiz sonucu her bir cihazda en az bir frekansta istatistiksel olarak anlamlı farklılık elde edildi. Bu bulgu, normal işitenlerde anlamlı fark elde edilen frekanslardaki SNR değerlerinin tekrarlı ölçümlerinde tutarsızlık göstermesi şeklinde yorumlanabilir. Gözlenen her biranlamlı farklılık probun yerinden oynatıldığı durumlarda gerçekleştiği için prob yerleşimi test tutarlılığını etkileyen önemli bir faktör olarak yorumlandı. Sonuç olarak DPOAE testi klinik kullanımda tutarlı sonuçlar veren güvenilir bir test olmakla beraber test-retest yöntemi ile araştırma amaçlı kullanıldığında hassasiyeti düşük ancak genel olarak tutarlı sonuçlar veren bir test olarak değerlendirildi.

Anahtar Kelimeler: Distortion product otoakustik emisyon, sinyal-gürültü oranı, güvenilirlik, normal işiten

Introduction-Purpose:
Otoacoustic emissions (OAEs) are low-intensity sound waves generated as a result of the motility of outer hair cells in the organ of Corti located in the cochlea. OAEs can be measured in various ways, one of which is the Distortion Product Otoacoustic Emission (DPOAE), a type of evoked otoacoustic emission. DPOAEs are elicited by the simultaneous presentation of two pure-tone stimuli to the ear. They are typically recorded within the frequency range of 1000 Hz to 8000 Hz. The test is repeated until the background noise is sufficiently reduced and the DPOAE responses are detectable. Responses are interpreted based on the signal-to-noise ratio (SNR). Responses with an SNR of 6 dB SPL or higher are considered to pass. The DPOAE test can be affected by hearing loss, conductive pathologies, probe placement, incorrect probe selection, background environmental noise, and the patient's internal noise. Considering these factors, certain variations can also be observed in DPOAE test results of individuals with normal hearing. These variations affect the test-retest reliability and raise questions about the consistency of DPOAE testing. Therefore, the aim of this study is to evaluate the consistency of DPOAE responses by examining changes in SNR values obtained from repeated measurements in normal-hearing individuals.

Materials and Methods:
In this study, repeated DPOAE responses were recorded in normal-hearing individuals using three different otoacoustic emission devices available at Istanbul Medipol University. The tests were conducted on 49 participants aged between 18 and 25 years. Measurements were performed on 33 ears using the Otometrics Madsen Capella², 24 ears using the Otodynamics ILO v6, and 22 ears using the Interacoustics Eclipse device. Test frequencies were:

  • Otometrics Madsen Capella²: 998 Hz, 1191 Hz, 1416 Hz, 1679 Hz, 2001 Hz, 2382 Hz, 2832 Hz, 3359 Hz, 4003 Hz, 4755 Hz, 5654 Hz, 6728 Hz, 7998 Hz

  • Otodynamics ILO v6: 1000 Hz, 1400 Hz, 2000 Hz, 2800 Hz, 4000 Hz, 6000 Hz, 8000 Hz

  • Interacoustics Eclipse: 1000 Hz, 1400 Hz, 2000 Hz, 3000 Hz, 4000 Hz, 6000 Hz, 8000 Hz

Default settings of each device were used. Prior to testing, otoscopic examination, pure-tone audiometry, speech audiometry, and acoustic immittance tests were performed on all participants. Subsequently, DPOAE measurements were taken three times for each ear: the first two consecutively without moving the probe, and the third after removing and reinserting the probe. The three measurements obtained from each participant were evaluated based on the SNR values at different frequencies. Comparisons were first made within each device and then across devices. Statistical analyses were conducted using SPSS version 25.0. Since the data set was below 30, non-parametric Friedman tests were used. Wilcoxon Signed-Rank tests were performed for pairwise comparisons of measurements with statistically significant differences.

Results:
Statistical analysis revealed a significant difference only at 1 kHz with the Otodynamics ILO v6 device (p=0.042), specifically between the first and third measurements (z=-2.647, p=0.008). For the Interacoustics Eclipse device, a significant difference was found at 6 kHz (p=0.018), again between the first and third measurements (z=-2.434, p=0.015). With the Otometrics Madsen Capella² device, significant differences were observed at 2001 Hz, 5654 Hz, and 6728 Hz (p=0.037, p=0.007, p=0.003, respectively).

  • At 2001 Hz, a significant difference was found between the second and third measurements (z=-2.886, p=0.004).

  • At 5654 Hz, a significant difference was found between the first and third measurements (z=-2.347, p=0.015).

  • At 6728 Hz, significant differences were found both between the first and third (z=-2.850, p=0.004) and the second and third measurements (z=-2.796, p=0.005).

SNR values in repeated measurements at frequencies with significant differences followed a variable pattern, with no consistent increase or decrease. Significant differences were observed in 1 out of 7 tested frequencies with the Interacoustics Eclipse, 1 out of 7 with the Otodynamics ILO v6, and 3 out of 13 with the Otometrics Madsen Capella². The number of frequencies with significant differences was similar across the three devices.

Conclusion:
In this study, the DPOAE test was repeated three times on each participant using three different devices. At least one frequency showed statistically significant differences in each device. These findings suggest inconsistency in SNR values at certain frequencies among normal-hearing individuals during repeated measurements. Since these inconsistencies occurred when the probe was repositioned, probe placement was identified as a key factor affecting test consistency. In conclusion, while the DPOAE test is a reliable tool in clinical practice, its sensitivity may be limited for research purposes involving test-retest comparisons. Nevertheless, it generally provides consistent results.

Keywords: Distortion product otoacoustic emission, signal-to-noise ratio, reliability, normal hearing