Zamansız ve Mekânsız Sağlık Uygulamalarına Geçişte Biyokimya
Diğer, ss.86-87, 2021
- Yayın Türü: Diğer Yayınlar / Diğer
- Basım Tarihi: 2021
- Sayfa Sayıları: ss.86-87
- İstanbul Medipol Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Laboratuvar tıbbının önemli bir alt dalı olan klinik biyokimya, klinisyenlere ve diğer sağlık çalışanlarına objektif veri sağlayarak, klinik karar vermeyi kolaylaştıran tıp dalıdır. Biyokimya; hastalıkları önleme, tanı, tedavi ile ilgili kararların verilmesi için tıbbın önemli tamamlayıcıdır. Hastalara kaliteli, güvenli, etkili, kanıta dayalı laboratuvar verileri sağlar. 1970’lerde ortaya atılan bir terim olan “teletıp”, uzaktan iyileşme anlamına geliyordu. Teletıp için çeşitli tanımlar mevcut olsa da bireylerin bakımlarını desteklemek amacıyla, sağlık hizmeti sağlayıcılarının etkili iletişimini sağlamak için teknolojinin kullanılması olarak tanımlanabilir. Bu teknolojik araçlar ve kaynaklar arasında bilgisayarlar, internet (web siteleri, bloglar ve e-postalar), canlı yayın teknolojileri (radyo, televizyon ve web yayını), kayıtlı yayın teknolojileri (podcast, ses ve video oynatıcılar ve depolama cihazları) ve telefon (sabit veya mobil, uydu, visio/video konferans vb.) bulunur. Teletıp, doktor ve hasta arasındaki basit bir telefon görüşmesinden, geri bildirim ve video konsültasyonları ile uzaktan izleme içeren karmaşık sistemlere kadar uzanabilir. Literatüre bakıldığında, en sık olarak teletıp ve telesağlık terimleri kullanılmaktır. Birbirinin yerine kullanılmasına rağmen, telesağlık tanım olarak tüm sağlık meslekleri tarafından sunulan koruma, önleme, eğitim gibi diğer genel sağlık uygulamalarını ifade ederken, teletıp sadece hekimler tarafından sunulan hizmetleri ifade eder. Ayrıca benzer anlamlarda “dijital sağlık”, “e-sağlık” , “uzaktan sağlık” gibi farklı terminolojilerin kullanıldığı görülmektedir. Teletıp uygulamaları ağırlıklı olarak; teleacil tıp, teleradyoloji, teledermatoloji, telepatoloji, telekonsültasyon, telepsikiyatri, teleevde bakım ve telecerrahi gibi alanlarda kullanılmaktadır. Telebiyokimya farklı isimlerle ve adı konmamış şeklinde uygulamada olmakla birlikte yukarıda belirtilen terimler kullanılarak yapılan Pub-med taramasında Telebiyokimya başlığında makaleye rastlanmamıştır. Mevcut durumda uygulanan telekonsültasyon, teleevde bakım/sağlık başlıkları telebiyokimya kapsamına girebilecek konuları içermektedir. Teletıp uygulamaları içerisinde önemli bir yere sahip olan telekonsültasyon, iletişim araçları kullanılarak teşhis ve tedavi konusunda görüş alışverişi esasına dayanmaktadır. Teleevde bakım/sağlık; bilgisayar yazılım programı ve akıllı telefon uygulamaları kanalı ile hastanın hayati bulgularının (kalp grafiği, şeker, tansiyon, ateş, nabız, cilt rengi, oksijen satürasyonu vb.) doktor veya doktorlara anlık olarak iletilme süreci olarak tanımlanmaktadır. Hasta yatağının başında bakım noktası testleri (POCT) de telebiyokimya uygulamalarıdır.
Clinical biochemistry, an important sub-discipline of laboratory medicine, provides objective data to clinicians and other healthcare professionals, facilitating clinical decision-making. Biochemistry serves as a vital complement to medicine in making decisions related to the prevention, diagnosis, and treatment of diseases. It delivers high-quality, safe, effective, and evidence-based laboratory data to patients.
The term telemedicine, which emerged in the 1970s, originally referred to “healing at a distance.” Although there are various definitions of telemedicine, it is generally described as the use of technology to support effective communication among healthcare providers in order to enhance patient care. Technological tools and resources used in telemedicine include computers, the internet (websites, blogs, and emails), live broadcast technologies (radio, television, and web streaming), recorded broadcast technologies (podcasts, audio and video players, and storage devices), and telephones (landlines or mobile, satellite, visio/video conferencing, etc.).
Telemedicine can range from a simple phone call between a doctor and a patient to complex systems that include feedback, video consultations, and remote monitoring. A review of the literature shows that the terms telemedicine and telehealth are most commonly used. Although often used interchangeably, telehealth refers more broadly to general healthcare practices—such as prevention, education, and wellness services—delivered by all healthcare professionals, while telemedicine specifically refers to services provided by physicians.
Additionally, other terms such as digital health, e-health, and remote health are used with similar meanings. Telemedicine practices are most commonly used in areas such as tele-emergency medicine, teleradiology, teledermatology, telepathology, teleconsultation, telepsychiatry, home telecare, and telesurgery.
Although telebiochemistry exists in practice under different names or without being explicitly named, a PubMed search using the aforementioned terms reveals no articles directly titled telebiochemistry. However, current applications under the categories of teleconsultation and home telecare/telehealth include topics that fall within the scope of telebiochemistry.
Teleconsultation, which holds a significant place among telemedicine applications, is based on the exchange of diagnostic and treatment opinions using communication technologies. Home telecare/telehealth refers to the process of transmitting patients’ vital signs (such as ECG, blood sugar, blood pressure, temperature, pulse, skin color, oxygen saturation, etc.) to a physician or physicians in real time via computer software or smartphone applications.
Point-of-care testing (POCT) performed at the patient’s bedside also falls under the scope of telebiochemistry.