Ürik Asit–Albümin Oranı, Perkütan Koroner Girişim Uygulanan Kronik Koroner Sendrom Hastalarında İşlem Sonrası Kontrast Kaynaklı Akut Böbrek Hasarını Öngörmede Potansiyel Bir Belirteç Olabilir
Ege Klinikleri Tıp Dergisi, cilt.64, sa.1, ss.84-92, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 64 Sayı: 1
- Basım Tarihi: 2026
- Dergi Adı: Ege Klinikleri Tıp Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.84-92
- İstanbul Medipol Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Ön bilgi ve amaçlar: Kontrasta bağlı akut böbrek yetmezliği (KB-ABY), perkütan koroner girişim (PKG) sonrası sık görülen bir komplikasyondur. Ürik asit–albümin oranı (ÜAO), artmış oksidatif stresi ve azalmış antioksidan kapasiteyi yansıtan yeni bir kompozit biyobelirteçtir; ancak PKG uygulanan kronik koroner sendrom (KKS) olan hastalardaki klinik önemi net değildir. Bu çalışmada, PKG uygulanan KKS hastalarında ÜAO’nun KB-ABY’yi öngörmedeki değerini araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Bu retrospektif çalışmaya PKG uygulanan 424 KKS hastası dahil edildi. ÜAO, bazal ürik asit ve albümin düzeyleri kullanılarak hesaplandı. KB- ABY, kontrast uygulanmasını takiben 48–72 saat içinde serum kreatinin değerinde ≥0,3 mg/dL artış veya bazal değerin ≥1,5 katına yükselme olarak tanımlandı. ÜAO’nun öngörücü performansını değerlendirmek için ROC eğrisi analizi ve çok değişkenli lojistik regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Seksen altı hastada (%20,3) KB-ABY gelişti. KB-ABY gelişen hastalarda ÜAO değerleri, gelişmeyenlere kıyasla anlamlı derecede daha yüksekti (1,83 ± 0,61’e karşı 1,43 ± 0,40; p<0,001). ÜAO 1,53 kesim değerinde, KB-ABY’yi %67 duyarlılık ve %68 özgüllükle öngördü (AUC: 0,719; %95 CI: 0,656–0,782). Çok değişkenli analizde yüksek bazal ÜAO (OR: 3.969; 95% CI:2.170–7.263; p<0.001), kontrast hacmi ile düşük bazal eGFR değerleri KB- ABY’nin bağımsız öngördürücüleri olarak saptandı. Sonuç: PKG uygulanan KKS hastalarında yüksek ÜAO, KB-ABY ile bağımsız olarak ilişkili bulunmuştur. Bu bulgular, ÜAO’nun işlem öncesi risk değerlendirmesinde pratik bir araç olabileceğini düşündürmektedir; ancak bulguların gelecekte yapılacak prospektif çalışmalarla doğrulanması gerekmektedir.
Abstract Background and Aims: Contrast-induced acute kidney injury (CI-AKI) is a common complication of percutaneous coronary intervention (PCI). The uric acid–to–albumin ratio (UAR) is a novel composite biomarker indicating oxidative stress and reduced antioxidant capacity; however, its clinical significance in patients with chronic coronary syndrome (CCS) undergoing PCI remains unclear. We aimed to investigate the predictive value of UAR for CI-AKI in patients with CCS undergoing PCI. Methods: This study retrospectively included 424 CCS patients who underwent PCI. UAR values were calculated using basal uric acid and albumin levels. CI-AKI was described as a rise of serum creatinine ≥0.3 mg/dL or ≥1.5 times baseline within 48–72 hours after contrast injection. ROC curve analysis and multivariable logistic regression were used to evaluate the predictive performance of the UAR. Results: CI-AKI occurred in 86 patients (20.3%). Patients who developed CI-AKI had significantly higher UAR values than those who did not (1.83 ± 0.61 vs. 1.43 ± 0.40; p< 0.001). With a cutoff value of 1.53, UAR predicted CI-AKI with 67% sensitivity and 68% specificity (AUC:0.719; 95% CI:0.656–0.782). In the multivariate analysis, high basal UAR (OR: 3.969; 95% CI:2.170–7.263; p< 0.001), contrast volume and low basal eGFR values were independent predictors of CI-AKI. Conclusions: A higher UAR was independently associated with CI-AKI in patients with CCS undergoing PCI. This suggests that UAR could be a practical tool for pre-procedural risk assessment, although validation is necessary in future prospective studies.