Kurum İçi İletişim Bağlamında Mobbing: Eğitim Sektöründe Çalışan Görme Engelliler Örneği
Abant Sosyal Bilimler Dergisi, cilt.26, sa.1, ss.719-735, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 26 Sayı: 1
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.11616/asbi.1824314
- Dergi Adı: Abant Sosyal Bilimler Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.719-735
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- İstanbul Medipol Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu araştırma, eğitim sektöründe çalışan görme engelli bireylerin mobbing deneyimlerini kurum içi iletişim süreçleri bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, nitel araştırma deseni çerçevesinde gerçekleştirilmiş olup veri toplama sürecinde yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmış ve veriler tematik analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Analiz sonucunda üç ana tema ve bu temalara bağlı sekiz alt tema belirlenmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular, katılımcıların mobbing olarak tanımladıkları deneyimlerin çoğu zaman doğrudan düşmanca davranışlardan ziyade iletişim kanallarının sınırlandırılması, bilgi akışının kontrolü ve sembolik dışlama pratikleri üzerinden gerçekleştiğini düşündürmektedir. Sosyal model perspektifi doğrultusunda değerlendirildiğinde, engelliliğin yalnızca bireysel bir durum değil; kurumsal iletişim pratikleri içinde konumlandırılan bir eşitsizlik biçimi olarak deneyimlenebildiği görülmektedir.
This research aims to examine the experiences of mobbing among visually impaired individuals working in the education sector within the context of internal communication processes. The study was conducted using a qualitative research design, employing a semi-structured interview technique for data collection, and the data were analyzed using thematic analysis. The analysis identified three main themes and eight sub-themes related to these themes. The findings suggest that the experiences participants identified as mobbing often involved not direct hostile behavior, but rather the restriction of communication channels, control of information flow, and symbolic exclusion practices. From a social model perspective, it is observed that disability is not merely an individual condition, but can be experienced as a form of inequality positioned within institutional communication practices.