EMPAGLİFLOZİNİN İNSAN PANKREAS KANSERİ Mia PaCa-2 HÜCRELERİ ÜZERİNDEKİ ANTİPROLİFERATİF ETKİLERİ

Creative Commons License

YILDIRIM C., KAYIR N., DEMIR N., YILMAZ S., ATES F. B.

Acta Medica Nicomedia, cilt.9, sa.0, ss.1-8, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Pankreas kanseri, sınırlı tedavi seçenekleriyle en agresif malignitelerden biri olmaya devam etmekte olup, yeni antiproliferatif ajanların belirlenmesi ihtiyacını vurgulamaktadır. Tip 2 diyabet tedavisinde yaygın olarak kullanılan bir sodyum-glukoz kotransporter-2 (SGLT2) inhibitörü olan Empagliflozin, potansiyel antikanser ve metabolik düzenleyici özellikleri nedeniyle son zamanlarda dikkat çekmiştir. Bu çalışma, empagliflozinin insan pankreas kanseri hücre hattı MiaPaCa-2 üzerindeki antiproliferatif etkilerini araştırmayı amaçlamıştır. Yöntem: MiaPaCa-2 hücreleri standart koşullar altında kültüre edildi ve artan konsantrasyonlarda empagliflozin (0,1–20 μM) ile muamele edildi. Hücre canlılığı, MTT testi kullanılarak 24, 48 ve 72 saatte değerlendirildi. Muamele edilen hücrelerdeki morfolojik değişiklikler faz kontrast mikroskopi ile değerlendirildi. Veriler, tek yönlü ANOVA ve ardından Tukey'nin post hoc testi kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Empagliflozin, hücre canlılığını zamana ve konsantrasyona bağlı olarak önemli ölçüde azalttı. 24 saatte, 2–20 μM aralığında önemli bir inhibisyon gözlendi. 48 saatte, 0,5–20 μM aralığında önemli azalmalar meydana geldi. En güçlü inhibitör etki 72 saatte gözlendi; bu saatte test edilen tüm konsantrasyonlar, kontrol grubuna kıyasla hücre canlılığını önemli ölçüde azalttı. En yüksek konsantrasyon (20 μM), canlılığı yaklaşık %37,4 oranında azalttı. Morfolojik analiz, hücre yoğunluğunda azalma, hücre yuvarlaklaşması ve hücre ayrılması gibi durumları doğruladı. Sonuç: Bu bulgular, empagliflozinin Mia PaCa-2 hücreleri üzerinde zamana ve doza bağlı olarak önemli bir antiproliferatif etki gösterdiğini ve empagliflozinin pankreas kanserine karşı potansiyel bir terapötik ajan olarak daha fazla araştırma için umut vadeden bir aday olabileceğini göstermektedir.
Objective: Pancreatic cancer remains one of the most aggressive malignancies with limited therapeutic options, emphasizing the need to identify novel antiproliferative agents. Empagliflozin, a sodium–glucose co transporter-2 (SGLT2) inhibitor widely used in the treatment of type 2 diabetes, has recently gained attention due to its potential anticancer and metabolic regulatory properties. The present study aimed to investigate the antiproliferative effects of empagliflozin on the human pancreatic cancer cell line Mia PaCa-2. Methods: Mia PaCa-2 cells were cultured under standard conditions and treated with increasing concentrations of empagliflozin (0.1–20 µM). Cell viability was assessed at 24, 48, and 72 hours using the MTT assay. Morphological alterations in treated cells were evaluated by phase-contrast microscopy. Data were analyzed using one-way ANOVA followed by Tukey’s post hoc test. Results: Empagliflozin significantly reduced cell viability in a time- and concentration-dependent manner. At 24 hours, significant inhibition was observed at 2–20 µM. At 48 hours, significant reductions occurred at 0.5–20 µM. The strongest inhibitory effect was observed at 72 hours, where all tested concentrations significantly decreased cell viability compared with control. The highest concentration (20 µM) reduced viability to approximately 37.4%. Morphological analysis confirmed decreased cell density, cell rounding, and detachment. Conclusion: These findings demonstrate that empagliflozin exerts a significant antiproliferative effect on Mia PaCa-2 cells in a time- and dose-dependent manner, suggesting that empagliflozin may represent a promising candidate for further investigation as a potential therapeutic agent against pancreatic cancer.