Yutma güçlüğü nedeniyle perkütan endoskopik gastrostomi tüpü takılmış olan hastalarda tüp ile beslenmenin serum kantitatif aminoasit düzeyleri üzerine olan etkisinin değerlendirilmesi
Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İç Hastalıkları Kliniği, Türkiye
Tez Danışmanı: Prof. Dr. Sema Basat
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
ÖZET
Giriş ve Amaç
Sarkopeni ilerleyici ve yaygın olarak kas gücü ve kuvvetinin kaybı ile karakterize
fiziksel bağımlılık, düşmeler, kötü yaşam kalitesi ve mortalite gibi olumsuz sonuçlara
neden olan geriatrik bir sendromdur. Kas proteinlerinin parçalanması, kısmen yağsız
vücut kütlesinin artması ve başta dallı zincir amino asitlerin oksidasyonunun artmasıyla
oluşan periferik enerji açığına neden olan önemli bir katabolik süreçtir. Herhangi bir
malnütre hastadaki prognozu tahmin etmek zordur, ancak teorik olarak periferik enerji
açığındaki bozulma derecesi ile ilişkili olması gerekir ve bu durum da plazma amino
asit kalıbıyla ilişkili olabilir. Biz de bu tezimizde perkutan endoskopik gastrostomi
(PEG) tüpü takılmış olan hastalarda PEG ile beslenmenin yaşam süresi ve kantitatif
aminoasitler üzerine olan etkisini değerlendirmeyi planladık.
Gereç ve Yöntem
Çalışmaya 18 yaş üstü herhangi bir nedenden dolayı iç hastalıkları kliniğimize interne
edilen ve yutma refleksi kaybı nedeniyle PEG endikasyonu konulan hastalar dahil
edildi. Çalışmaya 18 yaş altı hastalar, internasyonunun ilk 48 saatinde parenteral
nütrisyon desteği alan, major ortopedik cerrahi öyküsü olan hastalar dahil edilmedi.
Çalışmaya dahil edilen hastalar 0.,3.,6. ve 12. aylarda kontrol vizite çağrıldı. Hastaların
her vizitte antropometrik ölçümleri, kas güçleri, fiziksel performansları, nutrisyon
durumları değerlendirilip biyokimyasal kan testleri ve kantitatif aminoasit düzeyleri
tetkik edildi. İstatistiksel analizde anlamlılık p<0.05 olarak kabul edildi.
Bulgular
Çalışmamız yaşları 18 ile 91 arasında değişmekte olan, 23’ü erkek ve 30’u kadın olmak
üzere toplam 53 olgu ile yapılmıştır. PEG takıldıktan sonra gastaların yaşam süreleri 2
ile 365 gün arasında değişmektedir. PEG takıldıktan sonra yaşam süresi ile MNA skoru,
el dinamometresi, yatak yarası, üst kol çevresi, vitamin D, albumin, potasyum ve
transferrin ile arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunmaktadır. PEG sonrası yaşam
süresi ile hastaların ilk vizitteki aminoasit düzeyleri arasında ilişki bulunamadı.
Çalışmanın sonunda 13 hasta hayattayken 40 hasta 1 yılını tamamlayamadan eksitus
oldu. Hastalar çalışma sonunda yaşayanlar ve eksitus olanlar diye iki gruba ayrılarak
yapılan regresyon analizinde 3.ay glutamin, 3.ay lösin, 6.ay lösin, 6.ay taurin ve 6.ay
treonin gibi aminoasitlerin cut-off değeri ve eğri altında kalan değerler anlamlı bulundu.
Yaşayan 13 hastanın 4 farklı vizitindeki aminoasit düzeyleri arasındaki fark analizinde
sitrilun, ornitin, tirozinin 0, 3, 6, 12.ay ölçümleri arasında istatistiksel anlamlı farklılık
8
saptandı. Exitus olan hastalarda yapılan analizde ise 0.ay treonin değerlerine göre 6.ay
treonin değerlerinde anlamlı; 0.ay aspartik asit değerlerine göre 6.ay aspartik asit
değerlerinde anlamlı artış; 0.ay ornitin değerlerine göre 6.ay ornitin değerlerinde
anlamlı artış saptandı.
Tartışma Ve Sonuç
Çalışmamızda yaşam süresi ile sitrilun, ornitin, tirozinin düzeylerinde vizitler arası
anlamlı farklılık saptandı. Exitus olan hastalarda treonin, aspartik asit ve ornitin
değerlerinde anlamlı artış saptandı. Sonuçlarımız, ağır malnütre hastalarda bozulmuş
enerji metabolizması ile kas proteini yıkımı arasında yakın ve anlamlı bir ilişki
olduğunu düşündürtmektedir. Treonin ve aspartik asit gibi amino asitlerin
düzeylerindeki artış mortaliteyi arttırırken, sitrilun ve tirozin gibi aminoasitlerin
artışının mortaliteyi azaltabileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: Kantitatif Aminoasit, Perkutan Endoskopik Gastrostomi,
Malnütrisyon, Sarkopeni